Pomocna dłoń ♥

Marzy mi się taka dłoń. :) 

HAND by Harry Allen

Tea Time! Uskrzydlona filiżanka :)

Przepis na ciasteczka podkradłam ze strony www.yvestown.com. Gorąco polecam ten przepis, gdyż jest bardzo prosty, a ciasteczka wychodzą naprawdę smaczne!

No i w końcu nasze szprosy :)

Koniec końców tak to wyszło. :) 

No i mamy plisy... Wolę rolety rzymskie, ale cóż... trzeba czasem ustąpić. ;) Plusem plis jest ich praktyczność. Można zasłonić zarówno całe okno jak i tylko górę lub tylko dół. Podsumowując, nie jest źle!

Lampa nad stół

Aaaa! Nie przpuszczałam, że wybór lampy nad stół okaże się takim problemem. Najchętniej postawiłabym stół w każdym pokoju, aby móc zawiesić wszystkie lampy, które mi się podobają. :)

Poniżej zamieszczam kilka z nich. No i jak tu się zdecydować na jedną. ;)

Muuto

Mesmetric

remontu ciąg dalszy

Okna już przyjechały! Wyglądają cudownie! Na razie czekają na wstawienie, ale i tak są świetne. ;) Oby zachwyt nie uleciał wraz z ich wstawieniem. ;) A teraz z innej beczki. Stoły. Małe, duże, kwadratowe, okrągłe, prostokątne, rozkładane lub nie, drewniane, z tworzywa, metalowe. Jest ich mnóstwo! Ja jednak miałam jeden w głowie- prosty w formie, drewniany (najlepiej bielony), rozkładany i żeby mogło przy nim siedzieć wiecej niż 6 osób (właśnie tyle mieści się przy obecnym). Po zwiedzeniu wielu stron internetowych, przejrzeniu mnóstwa gazet wnętrzarskich i odwiedzeniu wielu salonów, znaleźliśmy dokładnie to, czego szukaliśmy! Poniżej zamieszczam inspiracje, które mnie natchnęły. 

najprawdopodobniej STADSHEM

http://lamaisondannag.blogspot.com/

http://lamaisondannag.blogspot.com/

http://lamaisondannag.blogspot.com/

STADSHEM

Stół, który zamówiliśmy jest firmy TON (model Dox). Co prawda na zdjęciu nie wygląda powalająco, ale na żywo robi wrażenie. ;) I co najważniejsze, rozkłada się tak, że nogi zawsze są na rogach. Dzięki temu nikt nie będzie miał nogi od stołu między kolanami. Wiem z doświadczenia, że to dość niewygodne. A oto stół:

remont- wieczny kompromis

Na pierwszy ogień pójdą okna. Myślałam, że ich wybór okaże się dużo prostszy. Niestety... byłam w błędzie. I to tym bardziej, że nie tylko sama musiałam wiedzieć, czego chcę, ale również musiałam stoczyć walkę z moją drugą połówką. Na szczęście wszystko dobrze się skończyło. :) Największy problem dotyczył oczywiście koloru. Ja uparłam się na antracyt, a mój narzeczony na złoty dąb. Nie mam nic do tego drugiego, ale w tej chwili większość wybiera okna albo białe, albo właśnie złoty dąb. To spowodowało, że nieco "przejadł" mi się ten kolor. Poza tym od strony wewnętrznej narzucałby kolorystykę, a ja chciałam coś neutralnego, do czego wszystko będzie wyglądało ok. :) Oczywiście pozostaje jeszcze kolor biały, ale jeśli nie są to drewniane okna, to już z odległosci kilometra widać, że to plastik, a to zupełnie mi nie odpowiada. Myślę, że kolor antracytowy by "nie przeszedł", ponieważ na początku znajdował się w gamie kolorów niestandardowch, ale jakimś cudem, z dnia na dzień, stał się kolorem standardowym! Nie wiem, o co chodzi, ale naprawdę się ucieszyłam. No i narzeczony zmiękł, bo nie trzeba było dopłacać. ;) Kolejnym problemem (na szczęście dużo mniejszym) okazały się szprosy. Bardzo chciałam, żeby były w górnej części okna, ale mój J. uznał to za "zbędne udziwnienia". Ja nie wiem, co jest z tymi mężczyznami. Jakakolwiek zmiana, dodatek, odejście od normy budzi w nich straszliwy lęk. ;) W końcu doszliśmy do porozumienia i będą szprosy w części okien. Wspominałam już, że remont to wieczny kompromis? ;) 

A oto kolor:

Czas na remont!

Czuję, że to będzie prawdziwy remontowy pamiętnik... ;)